bwamba czyli pocałujcie misia w zadek

Wyobraźmy sobie, że jesteśmy gościnnie w kacyka plemienia afrykańskiego mówiącego językiem, którego ni diabła nie rozumiemy. Ilekroć wchodzimy do jakieś chaty, kacyk mówi bwamba, na co mieszkańcy odpowiadając bwamba. Któregoś razu, u wejścia do kolejnej chaty, kacyk pokazał nam na migi, żebyśmy weszli do chaty bez niego, a sam się udał w innym kierunki. Cóż mówimy wchodząc? Oczywiście bwamba.
Na takiej samej zasadzie ludzie używają przeróżnych słów. Nawet czasem udaje się im utrafić. Ale jak mówi mój Naczelny: czasem, to trafia się ślepemu psu w poście poduczyć. Jednak powszechne użycie nie gwarantuje znajomości znaczenia.
Mam chandrę na wodę mineralną, numer NIP, podatek PIT, bynajmniej zamiast przynajmniej i mnóstwo innych lapsusów. Wyrazy zrozumiałe, dopóki nie zapytać o ich znaczenie. A że rzadko kto pyta, bo nikomu to jakoś do szczęścia nie potrzebne, to i używają nam różni tacy słów nie tyle poprawnych, co zabawnych.
Niby większość wie, że – potrzebne informacje i definicje można znaleźć w gazetach, książkach, encyklopediach, słownikach, mapach, listach, a nawet instytucjach mających w swojej nazwie wyraz informacja, ale jak wiele korzysta z tego? Nie wiem. Sądzę, że niewiele.
Możliwe jest, że się czepiam zupełnie niepotrzebnie, że nadmierny puryzm jest chorobliwy i świadczy o braku zajęcia uczciwego, że odbiło mi kolejnym krzyżykiem, że wreszcie nudzi mi się i szukam ofiary. A to wszystko możliwe. Ale dopóty będę ujadać, dopóki dziennikarze, politycy, nauczyciele itp. będą mówić „dzień dzisiejszy”.

Eia
[email protected]